Als je voor de jury van het AWT speelt moet toch wel extra aandacht besteed worden aan de keuze van het stuk en aan de rolverdeling. Een toneelwerk in het dialect wordt niet aanvaard. Verder is het van belang dat je al je mogelijkheden (spelers, technische ploeg, organisatie) ten toon spreidt.
Binnen het bestuur worden verschillende toneelwerken doorgenomen maar geen enkel ervan vindt genade in de ogen van de bestuursleden. Dan komt Johan op de proppen met ‘Het Uur U’. Hij gelooft volop in de waarde van het stuk en aangezien hij de regisseur zal zijn is dit zeer belangrijk. Het is een thriller van Agatha Christie, geschreven volgens het gekende stramien dwz iedereen zou de misdaad kunnen gedaan hebben en slechts op het allerlaatste moment wordt de dader ontmaskerd. Het blijkt een stuk te zijn met duidelijk geprofileerde en karakterieel uitgediepte personnages : de spelers zullen dus zeker hun mogelijkheden kunnen tonen. Verder is het een werk dat niet al te veel opgevoerd wordt. De jury zal zich niet vlug vervelen. En tenslotte zit er een flinke portie spanning in, de toeschouwers kunnen er zich door laten meevoeren en een avondje spannende ontspanning meemaken.
Na wat over en weer gepraat is iedereen in het bestuur het tenslotte eens. Het nieuwe stuk wordt ‘Het Uur U’. Dit blijkt terug een veelzeggende, bijna symbolische titel te zijn. Namelijk, nadat Wonnebronne het eerste jaar duidelijk gemaakt had geen ééndagsvlieg te zijn onder het motto ‘Ik ben er …..ik blijf er’ wordt nu het uur der waarheid ingeleid. Het uur van de beoordeling. Het uur waarop duidelijk wordt hoe zwaar weegt Wonnebronne in het Westvlaamse amateurtoneel ? kortom : ‘Het Uur U’.
Intussen is ook in de materiële organisatie van Wonnebronne het één en ander veranderd. Zo werd de eerste jaren het decor opgetimmerd en na de voorstellingen, opgeslagen in de gebouwen van de vroegere melkfabriek St Marie, langs de Bruggestraat te Oedelem, rechtover Henri Tramaseur. Dit jaar krijgen we door het gemeentebestuur van Groot Beernem een ruimte toegewezen op de zolder van het gebouw aan de ingang van de nieuwe begraafplaats op de Hogen Akker te Oedelem. Daar kunnen alle decor-elementen veilig achtergelaten worden.
Ook binnen de technische ploeg is er een belangrijke verandering. We hebben een nieuwe decorbouwer, een nieuwe timmerman gevonden. In de persoon van Marnix Desmedt. Marnix blijkt een reuze aanwinst te zijn, die met veel plezier en groot vakmanschap en grote nauwgezetheid alle technische timmerproblemen en probleempjes kan oplossen.
De repetities van ‘Het Uur U’ verlopen intussen vlot, de belichtings en geluidsarrangementen worden ingestudeerd en het decor in intussen afgewerkt. Alles is klaar voor de opvoeringen. Eerst treden we op in de gemeenteschool te Oedelem. Het volgende week, meer bepaald op zaterdag 22 januari 1983 spelen we in Sint Joris in zaal Sinjo voor de jury van het schiftingstornooi van het AWT. Het blijkt een geslaagde voorstelling te zijn. Johan is tevreden en ook de juryleden hebben zich, zij het in bedekte termen, positief uitgelaten. Algauw beginnen de gissingen ivm het resultaat. Zouden we kunnen promoveren en een ereprijs behalen, of zouden we, zoals de vorige keer, een eerste prijs krijgen, niemand kan geloven dat we een categorie zouden zakken.
Een paar weken na de opvoering in Sint Joris ontvangt de secretaris het verslag van de jury. Dit verslag is een geschreven beoordeling, waarin zowel regie, decor, klank, licht als de prestatie van elke speler besproken wordt.
Het verslag is overwegend positief gekleurd en het mag wel gezegd dat vooral Lieve Dhaese door de jury geloofd wordt om haar acteerprestatie.
Tijdens de gouwdag van het AWT te Brugge op 8 mei 1983 vernemen we dan het verdict van de jury. Wonnebronne ontvangt een ereprijs met meer dan 80% van de punten! Tevens ontvangen we een speciale prijs voor de beste organisatie!! Dit houdt tevens in dat we thans kunnen deelnemen aan de provinciale tornooien (minstens 1 maal om de 4 jaar)
Op vrijdag 13 mei 1983 schuiven alle leden van Wonnebronne tesamen met hun ega, vriend of vriendin aan voor een heerlijk koud buffet, gevolgd door een gezellig avondje dansen, praten en lachen…..
Affiche
Rolverdeling:
- Thomas Royde: Daniël Savels
- Kay Strange: Lieve Dhaeze
- Mary Aldin: Jenny Van Hulle
- Matthew Trevers: Hugo Brabant
- Neville Strange: Paul Debruyne
- Lady Tressillian: Yvonne Maenhout
- Audrey Strange: Annie Dierickx
- Ted Latimer: Kurt Saey
- Insp. Battle: Herman Vanhaelemeersch
- Insp. Leach: Hans Debruyne
- Detect. Benson: Valère Vandeweghe
Verhaal:
In Gull’s Point, het landhuis van Lady Tressillian zijn jarenlang enkele mensen hun vakantie komen doorbrengen. Door allerlei omstandigheden is dit de laatste tijd niet meer gebeurd. Na een lange onderbreking wordt de traditie weer hersteld. Iedereen verschijnt in vakantiebestemming, maar wat drijft hen tot elkaar? Stilaan wordt duidelijk dat er in de voorbije jaren heel wat gebeurd is dat aanleiding geeft tot spanningen. Is deze hernieuwde samenkomst gepland om allen wat dichter bij elkaar te brengen of is het slechts een voorwendsel om voorgoed met elkaar af te rekenen en waarom?
Op al deze vragen zoekt inspecteur Battle, samen met U het antwoord. Maar voor het zover is, heeft de moordenaar reeds een eerste maal toegeslagen.